Kakadu National Park

Nadat we het Nitmiluk National Park achter ons laten, komen we aan in het: Kakadu National Park.

Dit park schijnt één van de mooiste parken te zijn boven in het Northern Territory. Het is in ieder geval wel het grootste nationale park van Australië.

Na twee uur rijden om twee uur in de middag, vanaf de Edith Falls, zijn we bij de eerste slaapplek. Op de plekken in het park, mag je voor $ 6 per nacht slapen. Tevens is hier net als bij het Uluru-Kata-Tjuta National Park komende maanden gratis entree. Hier zou het normaal gesproken $ 40 pp zijn, maar om extra mensen te trekken, deze maanden dus gratis. Dat is een mooi voordeeltje.

We staan op een lege plek, zonder andere kampeerders, dichtbij de weg en ongeveer 10 kilometer vanaf de Yurmikmik Walk waar we morgen gaan hiken.

Rond 18 uur zijn we niet meer de enige en komen er drie auto’s met jongeren die hier ook overnachten. Ze maken direct wat herrie, maar zijn later op de avond gelukkig stiller.

We eten een lekkere pasta carbonara.

Yurmikmik

De volgende ochtend worden we wederom, net als gister vroeg wakker gemaakt door de zon, die rond 8 uur al voelt als zo’n 25 graden. We zitten redelijk noordelijk in Australië waar het veel warmer is dan bijvoorbeeld Alice Springs.

Na het ontbijt rijden we een 10 minuten over de gravel road en komen bij de Yurmikmik parkeerplaats, waar we lopen naar de Boulder Creek. In het droogseizoen, nu dus, helaas geen water, maar de beek ligt vol met grote stenen, wat wel fascinerend is om te zien.

We lopen door naar de Yurmikmik Lookout, waar we een mooi uitzicht hebben over het gebied.

Als we weer bij de auto terug komen, rijden we terug over de gravel road, naar de hoofdweg in het park. Vanuit hier nog zo’n 70 kilometer naar de volgende bestemming: Maguk.

Bushfires

Onderweg komen we in Kakadu National Park vaak een bosbrandje tegen. Dit is waarschijnlijk heel normaal om alles onder controle te houden en niet het hele park te laten vergaan. Vaak wel heftig om te zien, ook omdat het vlak langs de kant van de weg is, zoals hier.

Maguk

Onderweg naar Maguk komen we verschillende wilde dieren tegen, een paar koeien, 5 ezels en een overstekende dingo. Ook stoppen we nog even bij de Bukbukluk Lookout, ook wederom een goed uitzicht over de toppen van het grote bos.

Maguk, ook wel bekend als de Barramundi Gorge is een prachtige plek met een meertje en waterval. De weg er naar toe is al adembenemend, Schitterend met de hoofdletter S.

Timelapse van de weg in Kakadu Park

Rond 1 uur in de middag zijn we op de parkeerplaats bij Maguk en is het nog zo’n 1 kilometer lopen. We lopen over een prachtig pad, wat start met een boardwalk met hekken aan de zijkant.

Deze zijn er de zoetwater krokodillen die eventueel in het water kunnen liggen.

Lopen over de stenen naar Barramundi Gorge.

Helaas geen krokodil gezien, maar misschien maar beter ook.

We lopen over stenen die in de beek liggen en moeten stukjes echt klimmen. Alleen de weg er naar toe al is prachtig, Center Parcs zou jaloers zijn op deze omgeving.

Uiteindelijk komen we bij het watertje, waar we aan de andere kant een waterval zien. In totaal zijn er zo’n 40 mensen en het is nu al redelijk vol, door de beperkte plek die er is. Moet je nagaan hoe druk het hier is, als het helemaal vol is. We zwemmen naar de andere kant en ook onder de waterval is het heerlijk. Het water is van prima temperatuur en we genieten enorm. Dit is misschien wel de mooiste plek waar we zijn geweest. In ieder geval komt deze in de top 5.

Zwemmen bij Barramundi Gorge.

 

Na wat zwemmen, fruit eten en chillen gaan we terug naar de auto. We hadden bedacht om hier op de camping te gaan staan, maar het is nog maar bijna drie uur en besluiten om nog iets verder te rijden. Na een uurtje komen we bij Cooinda Lodge. Een plek waar we ook kunnen kamperen en hier is het gezellig druk. We tanken hier alvast en nemen vervolgens een duik in het zwembad dat bij de Cooinda Lodge zit. Lekker verfrissend in deze 30°C warmte.

In de avond pasta carbonara bij de tent. Eerst nog het stof afvegen van de gasstel, door de 4wd gravelwegen is er continu stof opgewaaid en zo ook via de kieren van de achterbak binnen gekomen. Zelfs op de achterbank, op de kleding zit een klein beetje stof.

Krokodillen

De volgende morgen slapen we een beetje uit. Eén van de activiteiten van vandaag zit om de hoek, Yellow Water.

Yellow water, ook wel Ngurrungurrudjba in het Aboriginals is een plek waar je met tourtjes het water op kan om dit moeras gedeelte te bekijken. Vanaf het uitkijkplatform zie je het ook goed denken we en de tour is nogal prijzig voor die paar uurtjes.

We komen bij het uitkijkplatform aan en lopen een 100 meter over de boardwalk, we zijn tevens de enige hier.

Opeens zien we in het water een krokodil, vet!

Hij ligt ver weg, te wachten om toe te happen op een vis of eend, denken we. We lopen nog een 100 meter, tot het einde van de boardwalk. Wat! Er ligt daar één grote krokodil naast de boardwalk te chillen in de zon. Hij beweegt niet als hij ons hoort, maar opent af en toe zijn ogen, als wij wat praten. Heel vet, deze krokodil van ongeveer 3 meter,op een 5 meter afstand.

We vervolgen onze weg door het Kakadu National Park. We zien wederom een bosbrandje in de verte, waarschijnlijk aangestoken om de erge bosbranden te voorkomen. Eerst door naar Nourlangie, waar we Aboriginal art hebben bekeken en de mooie lookout hebben gezien. Genaamd: Gunwarddehwarde Lookout.

De Aboriginals hebben in de loop van tijd wel bijzondere namen bedacht.

Vervolgens door naar de Anbangbang Billabong Track, waar we een rondje van 3,5 kilometer hebben gelopen om een moeras. Hier vele soorten vogels gezien en een lunch gegeten. Wraps met humus en paprika, jammie!

Nu door naar nog een aboriginal art, op zo’n 20 minuten rijden. Toen we aankwamen rond half 2, was het hier echt warm, maar we liepen stukjes in de schaduw. Ook gingen we stukjes rennen, het was een saai pad en hier was ook niemand anders te zien. De aboriginal art blijft speciaal en bijzonder om hier te zien.

Het plan hierna wisten we nog niet precies, of alvast naar Jabiru, een betaalde camping met douche en zwembad of een free camping onder weg. We besluiten om op de twee free campings onderweg te kijken of het iets is en anders rijden we door.

De eerste zit aan het water en in de reviews staat dat er extreem veel ‘mozzy’s’ (mosquitos) zijn, zodra de zon onder gaat. We vinden de plek ook niet heel mooi. De tweede plek is mooi ruim en heeft vuurkorven, waar we mooi een vuurtje vanavond kunnen maken. We zijn de enige. Chill en relaxed.

In de middag om half 4 zitten we lekker aan een koud biertje, na te genieten van de leuke dag. Wat vanmorgen al leuk begon bij Yellow Waters….

Ubirr

Om 9 uur liggen we alweer te tukken en de volgende ochtend worden we ook alweer rond half 7 wakker. Om half 8 ontbijten en om 9 uur alweer op pad, de laatste plekken in het Kakadu park bezoeken. Eerst naar Jabiru, het dorp wat centraal ligt in het park, om een 10 liter pak water te kopen voor komende dag om vervolgens door te rijden naar het noordelijkste puntje, waar wij heen gaan. Zowel van het park, als het noordelijkste puntje van ons in Australië. Ubirr, waar verschillende ‘rock art’ te zien is, wederom grote tekeningen op de grote stenen die daar zijn. Eén van de stenen diende als huis van één van de Aboriginal families die hier heeft geleefd.

Ook lopen we naar de Nadab Lookout, wat een geweldig uitzicht geeft over de velden en de rotsen in de verte.

Na het rondje van ongeveer 2 kilometer rijden we naar Cahills Crossing. Hier loopt een rivier het hele jaar door, maar ook een weg, waar verkeer over moet, als je naar West Arnhem wil rijden. Het verkeer rijdt over de weg, waar nu zo’n 20 centimeter water in staat. Aan de ene kant liggen twee krokodillen te chillen in de modder en aan de andere kant zwemmen ongeveer 15 tot 20 krokodillen rondjes. Soms lijkt het alsof de krokodillen wachten op een auto die vast komt te zitten, of een auto die de rivier in gaat rijden.

Op het platform hebben we een mooi zicht op de enorme beesten van ongeveer 4 á 5 meter. Dit zijn zout water krokodillen en zwemmen vanuit de zee de rivier in. De zee is hemelsbreed maar zo’n 50 kilometer verderop.

Bekijk hoe de krokodillen soms de weg blokkeren (filmpje van Youtube):

Vanuit hier is het één weg richting Darwin en zullen we onderweg nog één keer overnachten, voordat we daadwerkelijk naar Darwin gaan. We stoppen ook nog even bij Mamukala Wetlands. Een groot moeras gebied, waar we mooi zicht krijgen op vele vogels die er zitten, liggen en vliegen boven het moeras.

We rijden door naar de plek waar we gaan overnachten en even wordt het spannend of we wel het volgende tankstation gaan halen. Een kleine inschattingsfout is gemaakt bij de vele kilometers die we rijden. We kunnen normaal gesproken met deze tank, nog zo’n 120 kilometer rijden, maar het eerste volgende tankstation volgens de fuelapp (offline app met alle tankstations in Australië) is op 130 kilometer. Wikicamps geeft één aan op 3 kilometer verder. We rijden daar eerst heen, maar deze is gesloten. Ook de BP 60 kilometer verderop is helaas gesloten.

Onderweg zien we al drie keer het bordje: ‘spex Towing’ met het telefoonnummer, oftewel: een slepingsdienst. Deze man heeft slim ingespeeld op dat de twee benzinepompen gesloten zijn.

Doordat we de 130 kilometer, ongeveer 90 kilometer per uur en zonder airco aan, zijn gaan rijden, halen we het makkelijk. We halen direct een drankje en snack en maken tevens gebruik van de wifi. Na 5 dagen zonder wifi is het hoog tijd om even wat van ons te laten horen. Al komen we er achter dat we weinig gemist worden en dat we weinig gemist hebben.

Na de stop door naar de free campspot, aan de rand van de weg. Aan de achterkant zien we de uitpluimende wolk van rook, waar we net langs zijn gereden. Een grote bosbrand, waarschijnlijk aangestoken om zo de natuur te behouden. Aan de voorkant een mooi uitzicht van de zonsondergang. Omdat we op een kleine heuvel staan zien we alles prachtig en genieten we wederom van een lekkere namiddag/avond.

Al komen de mozzy’s alweer direct om 19 uur als het buiten donker wordt. Snel naar binnen en dit stukje schrijven.

Jumping Crocodilles

In de ochtend spreken we de dag door. We slapen op nog geen kilometer van de cruises van de Jumping Crocs kwamen we gisteravond achter. In de Adelaide River zijn er vele jumping crocs tourtjes. In Queensland, bij Harveys Crocodille Center hadden we al een tourtje gedaan met springende krokodillen in een park. Dit is de natuur en daarom besluiten we een kijkje te nemen. We zien dat het $ 45 kost en omdat het mooi weer is en we alle tijd hebben, besluiten we om het toch te doen.

Kwart over 9 zitten we al op de boot en even later zien we uit het water springende krokodillen. Totaal zien we zo’n 20 krokodillen, waarvan ook één baby.

Na ongeveer drie kwartier, gaan we ook eagles voeren. Ongeveer 10 eagles verzamelen zich vliegend achter de boot en één van de mamnen gooit stukjes vlees de lucht in, die de eagles vanuit de lucht met hun pootjes vangen en daarna opeten. Wel cool om te zien.

Kwart voor 11 zijn we alweer terug aan de kant en moeten we natuurlijk even met de krokodil op de foto. Vervolgens rijden we door naar Darwin.

In Darwin zullen we even een paar dagen opfrissen en vervolgens zal het laatste park op het programma staan: Litchfield National Park. Wij zijn benieuwd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schuiven naar boven